Apelaciono vijeće je odbilo kao neosnovane žalbe branioca osuđenog. Vijeće je,takođe, odbilo žalbu Tužilaštva u odnosu na oslobađajući dio prvostepene presude, dok je prihvatilo žalbu u odnosu na osuđujući dio u pogledu krivične sankcije. Vijeće je ocijenilo da krivična sankcija izrečena prvostepenom presudom ne odgovara svrsi kažnjavanja sa aspekta prevencije, te je istu preinačilo.
Prvostepenom presudom Dragan Damjanović je oglašen krivim za krivično djelo zločina protiv čovječnosti. Osuđeni je počinio ovo krivično djelo u periodu od jula 1992. do januara 1993. godine u okviru širokog sistematičnog napada Vojske Republike Srpske usmjerenog protiv bošnjačkog civilnog stanovništva općine Vogošća.
Između ostalog, u prvostepenoj presudi stoji sljedeće: osuđeni je u septembru 1992. godine, zajedno sa još dvije osobe, provalio u kuću bračnog para kojeg su maltretirali i tukli. Osuđeni je potom fizički prisilio ženu na seksualni odnos. Dragan Damjanović je u periodu od augusta 1992. do februara 1993. godine više puta dolazio u logor „Planjina kuća“ gdje je maltretirao i tukao zarobljene civile bošnjačke nacionalnosti. Takođe, on je iz logora „Planjina kuća“ odvodio zarobljenike u „živi štit“, usljed čega je veći broj zarobljenika ranjen a neki su i poginuli.
Vrijeme koje je optuženi proveo u pritvoru od 6. decembra 2005. godine uračunat će se u izrečenu kaznu zatvora.
Predmet
X-KRŽ-05/51