Sud BiH potvrdio je 31. decembra 2008. godine optužnicu kojom se Radoje Lalović i Soniboj Škiljević terete da su počinili krivično djelo zločin protiv čovječnosti.

U optužnici se navodi da su optuženi Radoje Lalović i Soniboj Škiljević, u periodu od maja do sredine decembra 1992. godine, postupajući u svojstvu upravnika (Radoje Lalović) odnosno zamjenika upravnika (Soniboj Škiljević) Kazneno – popravnog doma “Butmir” na Kuli, općina Ilidža, svjesno i voljno učestvovali u udruženom zločinačkom pothvatu koji je za cilj imao progon nesrpskog stanovništva. Optuženi Lalović i Škiljević su, navodno, učestvovali u teškom oduzimanju fizičke slobode osobama nesrpske nacionalnosti, tako što su stražari logora prihvatali civile koje su dovodili pripadnici vojske i policije tzv. Srpske republike BiH, te ih smještali u neuslovne logorske prostorije gdje su bili zatočeni u nečovječnim uslovima, u različitom vremenskom trajanju. U optužnici se dalje navodi da optuženi, iako su znali ili su mogli znati, navodno, nisu ništa poduzeli kako bi spriječili podređene stražare i pripadnike vojske da odvode zatočene civile na nepoznate lokacije gdje su ih ubijali. Na taj način je neutvrđenog datuma, u naznačenom periodu, određen broj zatvorenika izveden i ubijen.  Dalje se navodi da su stražari, uz navodno znanje, ohrabrenje i pristanak optuženih, fizički zlostavljali zatvorenike, te ih odvodili na ispitivanje kod pripadnika policije i vojske, koji su ih tom prilikom zlostavljali. Također se u optužnici navodi da su optuženi Lalović i Škiljević sarađujući sa civilnim i vojnim vlastima izvan logora, znali i odobravali sačinjavanje spiskova zatočenika koji su izvođeni na prinudne radove. Određen broj zatvorenika je prilikom izvođenja na prinudan rad na borbenim linijama izgubio život.

Optužnica