Prvostepenom presudom Suda Bosne i Hercegovine od 13. januara 2014. godine optuženi
Planinčić Fikret, Lišančić Rasim, Menzil Sead i Vatrač Mirsad oglašeni su krivim za krivično djelo ratni zločin protiv civilnog stanovništva iz člana 142. stav (1) Krivičnog zakona Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, koji je preuzet na osnovu Zakona o primjeni Krivičnog zakona Republike Bosne i Hercegovine i Krivičnog zakona Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije (u daljem tekstu: KZ SFRJ), u vezi sa članom 22. istog zakona. Za navedeno krivično djelo optuženi Planinčić Fikret i Menzil Sead osuđeni su na kaznu zatvora od po 11 godina i 6 mjeseci, optuženi Lišančić Rasim na kaznu zatvora u trajanju od 9 godina i 6 mjeseci, te optuženi Vatrač Mirsad na kaznu zatvora u trajanju od 10 godina i 6 mjeseci. Vrijeme koje su optuženi proveli u pritvoru je uračunato u izrečene kazne zatvora. Optuženi su oslobođeni obaveze da naknade troškove krivičnog postupka.
Rješenjem Suda BiH, broj S1 1 K 007511 11 Kri od 09. juna 2014. godine obustavljen je krivični postupak protiv Lišančić Rasima, zbog njegove smrti.
Apelaciono vijeće je održalo javnu sjednicu 18. decembra 2014. godine na kojoj su žalitelji ostali kod svih razloga i navoda iz izjavljenih žalbi.
Branioci su u svojim žalbama osnovano ukazali da je izreka prvostepene presude nerazumljiva, protivrječna razlozima presude, te da presuda ne sadrži razloge o odlučujućim činjenicama, te je stoga Vijeće Apelacionog odjeljenja utvrdilo da je došlo do bitne povrede odredaba krivičnog postupka iz člana 297. stav (1) tačka k) ZKP BiH.
Zbog navedenih ostvarenih povreda, a koje prema odredbama krivično-procesnog zakona imaju za posljedicu ukidanje prvostepene presude, Apelaciono vijeće se nije upuštalo u ocjenu osnovanosti prigovora iz ostalih žalbenih osnova iz člana 296. tačke b), c) i d) ZKP BiH iz žalbi odbrane, a niti u osnovanost žalbe Tužilaštva BiH, koja se odnosi na odluku o krivčnopravnoj sankciji, budući da bi to bilo prejudiciranje ishoda ponovnog postupka, nego se u skladu sa odredbom iz člana 316. ZKP BiH ograničilo samo na iznošenje kratkih razloga za ukidanje.
