Vijeće Odjela I za ratne zločine Apelacionog odjeljenja Suda BiH otpremilo je dana, 29. maja 2013. godine, drugostepenu presudu u predmetu Ratko Dronjak kojom se djelimično uvažavaju žalba branioca optuženog Ratka Dronjka i žalba Tužilaštva BiH, te se prvostepena presuda preinačava u pogledu primjene krivičnog zakona tako da se radnje opisane u tačkama I1, II1, II2, II3 i II4 i tačkama III1, III2, III3, i III4 izreke prvostepene presude za koje je optuženi oglašen krivim pravno kvalifikuju kao krivično djelo zločini protiv čovječnosti (progonom) iz člana 172. stav 1. tačka h) KZ BiH, a radnje opisane u tačkama III5, III6, III7, III8, III9, III10, III11, III12, III13 i III14 izreke prvostepene presude pravno kvalifikuju kao krivično djelo ratni zločin protiv ratnih zarobljenika iz člana 175. tačka a) i b) KZ BiH, sve u vezi sa članom 180. stav 1. KZ BiH, kao i u pogledu odluke o kazni pri čemu je izrečena jedinstvena kazna zatvora u trajanju od 18 godina.
Prvostepenom presudom optuženi Ratko Dronjak oglašen je krivim za krivična djela zločini protiv čovječnosti iz člana 172. stav 1. tačka h) u vezi sa tačkama a), f) i i) i ratni zločin protiv civilnog stanovništva iza člana 173. stav 1. tačka c) Krivičnog zakona BiH (KZ BiH), te mu je izrečena jedinstvena kazna zatvora u trajanju od 15 godina. Nadalje, prvostepenom presudom optuženi Dronjak je oslobođen dijela optužbe prema kojem se teretio da je počinio krivično djelo zločini protiv čovječnosti iz člana 172. stav 1. tačka h) u vezi sa tačkama a), f) i k) KZ BiH.
Optužnica je teretila Ratka Dronjka što je u periodu od maja mjeseca 1992. godine pa do kraja 1995. godine, kao de iure i de facto komandant zatvora u O.Š. „Slavko Rodić“ u Drvaru i logora u staroj osnovnoj školi u selu Kamenica (logor „Kamenica“) u Drvaru, zajedno sa stražarima i pod kontrolom pripadnika vojne bezbjednosti na čelu sa načelnikom, bezbjednjakom, te Vojnom policijom 2. krajiškog korpusa i njihovim komandantima, učestvujući u udruženom zločinačkom poduhvatu usmjerenom protiv civilnog nesrpskog stanovništva na području Autonomne regije Krajina (ARK), potpuno svjestan zajedničkog cilja širokog i sistematičnog napada na civilno stanovništvo, svjesno dijeleći usaglašenu zločinačku namjeru, podržavao i potpomogao provođenje plana progona, tako što je kao nadređen i odgovoran za rad straže imao stvarnu kontrolu nad radom i ponašanjem svih stražara kao i drugih lica koja su radila u logoru i svih lica koja su u logor dolazila, te je vršio nadzor i imao potpunu kontrolu nad uslovima života, nad životima i tijelima zatvorenih civila i ratnih zarobljenika. Optuženi je učestvovao u prihvatu, u O.Š. „Slavko Rodić“ i logor „Kamenica“, civila koji su nezakonito lišeni slobode, te lično učestvovao u različitim oblicima fizičkog i psihičkog nasilja nad zatvorenim Bošnjacima i Hrvatima, u uslovima koji su bili surovi i degradirajući, držeći zatvorenike bez osnovnih životnih potrepština, kao što su odgovarajuća hrana, pitka voda, lijekovi, zdravstvena zaštita, te u nehigijenskim uslovima i prenatrpanim prostorijama podvrgnuvši ih čestim premlaćivanjima, mučenju, poniženju i psihičkom zlostavljanju, držeći ih u neprestanom strahu za živote. Na taj način optuženi je podstrekavao i pomagao u činjenju progona nesrpskog civilnog stanovništva na političkoj, nacionalnoj, etničkoj i vjerskoj osnovi, mučenjem, premlaćivanjem, ubijanjem, nečovječnim postupanjem, nanošenjem povreda tjelesnog integriteta i zdravlja, prisiljavanjem na prinudni rad i prisilnim nestancima.
