Vijeće Apelacionog odjeljenja Odjela I za ratne zločine Suda Bosne i Hercegovine otpremilo je drugostepenu presudu broj: S1 1 K 013517 14 Krž od 25. februara 2015.godine u predmetu Abduladhim Maktouf, kojom je žalba branioca optuženog Abduladhima Maktoufa djelimično uvažena, te je prvostepena presuda Suda BiH od 11. jula 2014.godine preinačena u dijelu u kojim je odlučeno koje se presude djelimično stavljaju van snage, kao i u odluci o kazni, tako što je djelimično stavljena van snage drugostepena presuda Suda BiH broj KPŽ-32/05 od 04. aprila 2006.godine, te je optuženi Abduladhim Maktouf, za krivično djelo koje je pobijanom presudom kvalifikovano kao ratni zločin protiv civilnog stanovništva iz člana 142. stav 1. Krivičnog zakona Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, koji je preuzet na osnovu Zakona o primjeni Krivičnog zakona Republike Bosne i Hercegovine i Krivičnog zakona Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije ( preuzeti KZ SFRJ), u vezi sa članom 24. istog zakona, a za koje je oglašen krivim presudom koja je djelimično stavljena van snage, uz primjenu odredaba člana 33., 34., 38., 41., 42. tačka 1. i 43. stav 1. tačka 1. navedenog zakona, osuđen na kaznu zatvora u trajanju od 3 (tri) godine. U preostalom dijelu pobijana presuda je ostala neizmijenjena. Protiv ove presude žalba nije dozvoljena.

 

Drugostepenom presudom Suda BiH broj: KPŽ-32/05 od 04.04.2006. godine, optuženi Abduladhim Maktouf oglašen je krivim za krivično djelo ratni zločin protiv civilnog stanovništva iz člana 173. stav 1. tačka e) Krivičnog zakona Bosne i Hercegovine (KZ BiH) u vezi sa članom 31. (pomaganje) i osuđen je na kaznu zatvora u trajanju od 5 (pet) godina.

 

Protiv navedene presude, branilac tada već osuđenog Abduladhima Maktoufa podnio je aplikaciju Evropskom sudu za ljudska prava ( ESLJP) koji je, odlučujući o istoj, dana 18.07.2013. godine donio odluku kojom je utvrđeno kršenje odredbe člana 7. stav 1. EKLJP (Evropska konvencija za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda) na štetu apelanta Abduladhima Maktoufa, nalazeći da je postojala realna mogućnost da je retroaktivna primjena Zakona iz 2003. godine bila na štetu aplikanta, te da se ne može reći da mu je osigurana djelotvorna zaštita od nametanja veće kazne, što predstavlja povredu člana 7. Konvencije.

 

Odlučujući po zahtjevu branioca osuđenog Abduladhima Maktoufa za ponavljanje krivičnog postupka, našavši ispunjenim uslove  iz člana 327. stav 1. tačka f) Zakona o krivičnom postupku Bosne i Hercegovine (ZKP BiH), sudeće vijeće Suda BiH je dana, 8. oktobra 2013. godine donijelo rješenje kojim je dozvoljeno ponavljanje krivičnog postupka u korist osuđenog Abduladhima Maktoufa.

 

Slijedom odredbe iz člana 332. stav 3. ZKP BiH, a uzimajući u obzir prava osuđenog na suđenje u razumnom roku i pravo na suđenje bez odlaganja, koja su zagarantovana članom 6. EKLJP, zakazan je novi glavni pretres,  te je u ponovljenom postupku u predmetu Abduladhim Maktouf vijeće Odjela I za ratne zločine Suda Bosne i Hercegovine izreklo dana, 11. julа 2014. godine prvostepenu presudu kojom je optuženi Abduladhim Maktouf osuđen na 5 (pet) godina zatvora za krivično djelo ratni zločin protiv civilnog stanovništva iz člana 142. stav 1. KZ  SFRJ u vezi sa članom 24. istog zakona (pomaganje).

 

Protiv navedene presude žalbu je blagovremeno izjavio branilac optuženog Abduladhima Maktoufa, zbog bitne povrede odredaba zakona o krivičnom postupku i odluke o krivičnopravnoj sankciji, sa prijedlogom da vijeće Apelacionog odjeljenja prihvati žalbu kao osnovanu, te pobijanu presudu u cjelosti ukine i odluči da se povrede odredaba krivičnog postupka otklone u ponovljenom postupku pred vijećem Apelacionog odjeljenja, ili preinači u dijelu kazne tako što će optuženom Abduladhimu Maktoufu za počinjeno krivično djelo izreći kaznu zatvora u trajanju od godinu dana.

 

Tužilaštvo BiH dostavilo je odgovor na žalbu branioca optuženog u kojem ističe da su žalbeni prigovori neosnovani, te sa prijedlogom da Apelaciono vijeće žalbu odbije kao neosnovanu.

 

Apelaciono vijeće je javnu sjednicu održalo 25. februara 2015. godine, na kojoj je branilac optuženog usmeno izložio razloge žalbe, ostajući u cjelosti kod svih žalbenih razloga i prijedloga, a tužiteljica ukratko izložila odgovor na žalbu.

 

Apelaciono vijeće je ispitalo žalbu u granicama žalbenih navoda, te je donijelo navedenu odluku.