Optuženi Dario Slavuljica je oglašen krivim što je u periodu od početka juna 1992. godine do 30.juna 1992. godine, u okviru širokog i sistematičnog napada Vojske srpske Republike Bosne i Hercegovine odnosno Republike Srpske, policije Ministarstva unutrašnjih poslova Srpske Republike Bosne i Hercegovine, odnosno Republike Srpske i paravojnih formacija, usmjerenog protiv bošnjačkog i hrvatskog stanovništva opštine Teslić, učestvovao u napadu u namjeri da počini progon civilnog bošnjačkog i hrvatskog stanovništva na etničkoj i vjerskoj osnovi, tako što je zajedno sa drugim pripadnicima ovih vojnih i policijskih formacija u noćnim satima 17/18.06.1992. godine na planini Borje, lokalitet zv. „Bebe“, učestvovao u ubistvu 28 civila bošnjačke i hrvatske nacionalnosti, prethodno izvedenih iz SJB Teslić i Vojnog zatvora Pribinić, a čiji posmrtni ostaci su ekshumirani 1999. godine.
Prilikom razmatranja i odlučivanja o prihvatanju sporazuma koji je optuženi zaključio sa Tužilaštvom BiH, a kojim je predviđena kazna zatvora u trajanju od 7 do 9 godina, a tako i odmjeravanja kazne Sud je imao u vidu više okolnosti naročito značajnog karaktera: iskreno kajanje optuženog, činjenicu da je u vrijeme izvršenja djela imao devetnaest godina, odnosno da se radilo o mlađem punoljetnom licu kome se ne može po zakonu izreći kazna dugotrajnog zatvora,činjenicu da je on već neposredno nakon izvršenja djela 1992.godine prilikom saslušanja od strane nadležnih organa priznao izvršenje djela i suočio se sa onim što je učinio i da je već tada započeo svoj proces rehabilitacije, a naročito njegovu izraženu spremnost saradnje sa tužilaštvom u svim fazama postupka, te doprinos razjašnjenju okolnosti pod kojima se desio zločin, te je našao da je opravdano prihvatiti sporazum zaključen između optuženog i tužilaštva, kao i da će se izrečenom kaznom zatvora u trajanju od 8 godina, postići svrha kažnjavanja iz člana 39. KZ BiH.
Na osnovu primjene odredbe člana 56. KZ BiH, vrijeme koje je optuženi proveo u pritvoru će se uračunati u izrečenu kaznu zatvora.
Sud je takođe donio rješenje kojim su produžene mjere zabrane: zabrane putovanja van granica Bosne i Hercegovine uz zabranu izdavanja novih važećih putnih isprava, te zabranu korištenja lične karte za prelazak granice BiH.
