Sud Bosne i Hercegovine je djelimično potvrdio dana, 19. februara 2018. godine optužnicu koja optužene Mane Đurića, Radenka Stanića, Miroslava Kraljevića i Gorana Garića tereti da su počinili krivično djelo zločini protiv čovječnosti iz člana 172. stav 1. tačka h) u vezi sa tačkama a), e), f), g), i) i k) Krivičnog zakona BiH, sve u vezi sa članom 180. stav 1. i članom 29. istog zakona.

Optužnica tereti optužene Mane Đurića, Radenka Stanića i Miroslava Kraljevića da su u vremenskom periodu od sredine aprila 1992. godine pa do kraja marta 1993. godine u općini Vlasenica, u okviru širokog i sistematičnog napada dijelova Jugoslavenske narodne armije (u daljem tekstu: JNA), i to Novosadskog korpusa JNA, Opštinskog štaba Teritorijalne odbrane Vlasenica (u daljem tekstu: TO Vlasenica), paravojnih formacija, Vojske Srpske Republike Bosne i Hercegovine, kasnije Vojske Republike Srpske (sve navedeno u daljem tesktu: vojska), Ministarstvu unutrašnjih poslova Srpske Republike Bosne i Hercegovine, odnosno Republike Srpske (u daljem tekstu: policija), usmjerenog protiv bošnjačkog civilnog stanovništva općine Vlasenica, znajući za takav napad i da njihove radnje čine dio tog napada, Mane Đurić nalazeći se na dužnosti načelnika Stanice javne bezbjednosti Vlasenica (u daljem tekstu: SJB Vlasenica), na koju dužnost je stupio dana 08.05.1992. godine, istovremeno i člana Kriznog štaba opštine Vlasenica, kasnije Ratnog predsjedništva opštine Vlasenica, Radenko Stanić kao komandir SJB Vlasenica, a na koju dužnost je stupio dana 01.04.1992. godine, gdje su obzirom na dužnosti koje su objavljali bili nadređeni svim pripadnicima Specijalnog voda policije SJB Vlasenica, sa stvarnom kontrolom nad Stanicom i aktivnostima njenih pripadnika, Miroslav Kraljević kao komandir Specijalnog voda u sastavu SJB Vlasenica, na koju dužnost je stupio dana 14.05.1992. godine, sa stvarnom i efektivnom kontrolom nad tim vodom, poznatim pod nazivom „Mićini specijalci“ (u daljem tekstu: Specijalni vod policije), postupajući sa diskriminatorskom namjerom počinili progon bošnjačkog civilnog stanovništva općine Vlasenica, na političkoj, nacionalnoj, kulturnoj, etničkoj i vjerskoj osnovi, protivpravnim zatvaranjem, nečovječnim zatočenjima u nehumanim uslovima suprotno pravilima međunarodnog humantarnog prava, ubistvima, mučenjima, seksualnim zlostavljanjem, prisilnim nestancima osoba, napadom na civilno stanovništvo i nebranjena mjesta i drugim nečovječnim djelima slične prirode učinjenih u namjeri nanošenje velike patnje ili ozbiljne fizičke ili psihičke povrede ili narušavanje zdravlja, na način da su omogućili, organizirali, planirali, naređivali, pomagali, podstrektivali, usaglašavali sa činjenjem i nečinjenjem, sa protivpravnim hapšenjima civilnih osoba bošnjačke nacionalnosti, koja su proveli njima podređeni pripadnici policije SJB Vlasenica i pripadnici Specijalnog voda policije SJB Vlasenica, nakon čega su omogućili i organizirali njihova zatočenja u prostorije SJB Vlasenica i zatvora iza zgrade Suda u Vlasenici, te logora „Sušica“ u Vlasenici, u kojim objektima  su zatočene osobe držane u nehumanim uslovima i zlostavljanjem, prisilnim nestancima, od strane pripadnika policije i Specijalnog voda policije SJB Vlasenica, koje zločine su podržavali, te omogućavali njihovo činjenje, iako su bili obavezni zaštiti civile, što su podržali, te omogućavali njihovo činjenje, te tako doprinjeli stvaranju i očuvanju klime nekažnjivosti za takve zločine, a u kojim zločinima su i sami ili sa drugim pripadnicima policije i Specijalnog voda policije neposredno učestvovali. Optuženi Goran Garić tereti se da je u periodu od sredine aprila 1992. godine pa do kraja marta 1993. godine u općini Vlasenica, u okviru širokog i sistematičnog napada dijelova Jugoslovenske narodne armije (u daljem tekstu: JNA), i to Novosadskog korpusa JNA, Opštinskog štaba Teritorijalne odbrane Vlasenica (u daljem tekstu: TO Vlasenica), paravojnih formacija, Vojske Srpske Republike Bosne i Hercegovine, kasnije Vojske Republike Srpske (sve navedeno u daljem tekstu: vojska), Ministarstva unutrašnjih poslova Srpske Republike Bosne i Hercegovine, odnosno Republike Srpske (u daljem tekstu: policija),  usmjerenog protiv bošnjačkog civilnog stanovništva općine Vlasenica, znajući za takav napad i da njegove radnje čine dio tog napada, kao aktivni pripadnik policije SJB Vlasenica, počino progon civilnog stanovništva bošnjačke nacionalnosti na političkoj, nacionalnoj, kulturnoj, etničkoj i vjerskoj osnovi, ubistvima, mučenjem, i drugim nečovječnim djelima slične prirode učinjenjih u namjeri nanošenja velike patnje ili ozbiljne fizičke ili psihičke povrede ili narušenja zdravlja.