Vijeće Odjela I za ratne zločine Suda Bosne i Hercegovine u krivičnom predmetu Elvir Muminović i drugi, nakon održanog glavnog pretresa, izreklo je presudu kojom su optuženi: Elvir Muminović, Samir Kešmer i Mirsad Menzilović oglašeni krivim za krivično djelo Ratni zločin protiv civilnog stanovništva iz člana 142. stav 1. u vezi sa članom 22. Krivičnog zakona Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije (KZ SFRJ), koji je preuzet na osnovu Zakona o primjeni Krivičnog zakona Republike Bosne i Hercegovine i Krivičnog zakona SFRJ.

Optuženi: Elvir Muminović, Samir Kešmer i Mirsad Menzilović oglašeni su krivim što su

za vrijeme rata i oružanog sukoba u Bosni i Hercegovini, između Armije BiH i Vojske Republike Srpske, na području grada Sarajeva, kao pripadnici Armije BiH, u maju 1993. godine, postupajući suprotno pravilima međunarodnog humanitarnog prava, i to odredbe zajedničkog člana 3. i članova 27. i 147. Ženevske konvencije o zaštiti građanskih lica za vrijeme rata od 12.08.1949. godine, upotrebom sile i prijetnjom na život i tijelo, izvršili silovanje maloljetnog civila srpske nacionalnosti – oštećene “A”, čime su počinili krivično djelo Ratni zločin protiv civilnog stanovništva.

Sud Bosne i Hercegovine primjenom člana 33., 38., 41.  KZ SFRJ osuđuje:

- optuženog Elvira Muminovića, na kaznu zatvora u trajanju od šest (6) godina,

- optuženog Samira Kešmera, na kaznu zatvora u trajanju od  pet (5 ) godina,

- optuženog Mirsada Menzilovića, na kaznu zatvora u trajanju od  pet (5 ) godina.

Na osnovu odredbe člana 198. stav 2. ZKP BiH, u vezi sa odredbama članova 200. i 202. Zakona o obligacionim odnosima, usvaja se imovinskopravni zahtjev oštećene “A”, pa se optuženi Elvir Muminović, Samir Kešmer i Mirsad Menzilović obavezuju da oštećenoj “A”, na ime naknade nematerijalne štete, solidarno isplate ukupan iznos od 50.000,00 KM, a sve u roku od 30 (trideset) dana od dana pravosnažnosti presude, pod prijetnjom prinudnog izvršenja.

Optuženi Elvir Muminović, Samir Kešmer i Mirsad Menzilović, na osnovu odredbe člana 188. stav 4. ZKP BiH, oslobađaju se dužnosti naknade troškova krivičnog postupka, te isti padaju na teret budžetskih sredstava.

Na osnovu odredbe člana 126b) stav 5. ZKP BiH, Sud je nakon izricanja presude donio rješenje prema optuženom Elviru Muminoviću za produžavanje mjera zabrane, i to: mjera zabrane putovanja i obaveza povremenog javljanja određenom državnom organu.