Sud Bosne i Hercegovine izrekao je, dana 9.6.2020. godine, prvostepenu presudu u predmetu Božo Mihajlović kojom je optuženi Božo Mihajlović oglašen krivim što je počinio produženo krivično djelo nesavjestan rad u službi iz člana 224. stav 2. u vezi sa stavom 1. sve u vezi sa članom 54. Krivičnog zakona Bosne i Hercegovine. Sud je optuženog Božu Mihajlovića osudio na kaznu zatvora u trajanju od pet (5) godina.

Na osnovu odredbi člana 198. stav 2. Zakona o krivičnom postupku BiH optuženi Božo Mihajlović je obavezan da oštećenoj, državi Bosni i Hercegovini, naknadi imovinskopravni zahtjev u iznosu od: vezano za tačku 1. iznos od 1.210,00 EUR i 1.458,50 KM, u vezi sa tačkom 2. iznos od 711,00 KM i 150,00 EUR, u vezi sa tačkom 3. iznos od 28.895,00 EUR, 48.750,00 KM, 20,00 HRK i 200,00 CHF, u vezi sa tačkom 4. iznos od 150,00 EUR i 8,50 KM, u vezi sa tačkom 5. iznos od 1.302,00 KM i 290.00 EUR, u vezi sa tačkom 6. iznos od 2.120,30 KM, 870,00 EUR i 950,00 RSD, u vezi sa tačkom 7. iznos od 4.870,00 USD, 17.670,00 EUR, 1.000,00 CHF, u vezi sa tačkom 8. iznos od 2.100,00 EUR, u vezi sa tačkom 9. iznos od 26.700,00 KM, 13.440,00 EUR i 10.730,00 HRK, te u vezi sa tačkom 10. iznos od 1.515,00 EUR, 906,00 KM, 600,00 USD i 100,00 RSD u protuvrijednosti KM prema kursu Centralne banke na dan uplate, a sve u roku od 30 dana od dana pravosnažnosti presude.

Optuženi Božo Mihajlović kriv je što je u vremenskom periodu od 15.11.2006. godine do 1.2.2015. godine, postupajući kao tužilac Tužilaštva Bosne i Hercegovine, a od 10.3.2010. godine i kao rukovodilac Posebnog odjela za organizirani kriminal, privredni kriminal i korupciju Tužilaštva BiH (POOK) očigledno nesavjesno postupio u vršenju službene dužnosti i to propuštanjem dužnosti nadzora nad radom Sadine Beridan-Zuhrić koja je od 15.11.2006. godine postupala kao daktilograf, od 17.7.2008. godine kao viši referent - daktilograf, a od 20.5.2011. godine kao referent specijalist – daktilograf u Tužilaštvu BiH, a bila je raspoređena za rad tužiocu Boži Mihajloviću. Optuženi Božo Mihajlović je prema funkciji koju je obavljao, ovlaštenjima propisanim u Zakonu o krivičnom postupku Bosne i Hercegovine i prema odredbama člana 31. i 33. u vezi sa članom 47. tačka 7. i članom 56. Pravilnika o unutrašnjoj organizaciji i poslovanju Tužilaštva BiH br. A.301/03 od 6.11.2003. godine, odnosno čl. 34. i 37. u vezi sa članom 47. tačka h) i i) Pravilnika o unutrašnjoj organizaciji Tužilaštva BiH („Sl. Novine FBIH br. 31/10“ od 31.03.2010. godine) i odredbama čl. 5. Kodeksa tužiteljske etike sve u vezi sa odredbama člana 57. tačke 8, 9 i 23. Zakona o Visokom sudskom i tužiteljskom vijeću BiH, bio dužan da vrši nadzor nad njenim radom i postupanjem u predmetima koji su mu bili dodijeljeni u rad i predmetima u kojima je postupao kao rukovodilac POOK-a i svjesnim kršenjem odredbi čl. 34. i 37. tačka a) Pravilnika o unutrašnjoj organizaciji Tužilaštva BiH, od 31.3.2010. godine, omogućio da u više navrata bude otuđen privremeno oduzeti novac iz više predmeta Tužilaštva BiH.